Ik houd van games. Niet van alle games, maar van best wel een flink aantal kan ik warm voor lopen. Dat gevoel wat ik vroeger had om echt graag een game te willen spelen als ik thuiskwam van school. Inmiddels ben ik volwassen (al zeggen sommigen hier van niet) En krijg ik die gevoelens niet meer zo erg. Tegen de avond speel ik  graag nog mee maar daar blijft het bij. Die gevoelens gaan gepaard met de zoektocht naar nieuwe games. En waar ga je dan kijken? Nou, liever niet op gamer.nl!

1. Je onderwerp is minstens voor 1 van de lezers interessant. Het kan mij en de rest van tgm geen fuck schelen als je jeuk hebt aan je ballen. Of een piemel in je oor hebt en je geen fuck kan horen. Either way we dont care. Wees actueel en scherp.

2. In TGM zitten er bepaalde mensen met de (vervelende) eigenschap van betweterigheid. Ze zullen er dan ook alles, maar dan ook alles aan doen om je te verbeteren daar waar nodig en daar waar niet nodig. Zorg dat je spelling en grammatica klopt, en dat je niet van de hak op de tak springt. Er zitten ook mensen bij die alles weten van circulaire logica, dus als je niet wil lezen, lees dit dan ook niet. Lulhannesgebakschnitzel

3. Een foto zegt meer dan duizend woorden. Denk dan nu aub niet dat je wegkomt met een afbeelding en voor de rest geen tekst ofzo. Je tekst moet een ondersteunende afbeelding bevatten. Leuke foto's en eyecandy doen het ook altijd goed. Foto's van aapjes ook wel. Dat zie je dan ook maar weer. Let op: er zijn helaas mensen die het niet kunnen waarderen als je deze regel in strijde laat zijn met regel 1 en 2.

4. Terugkomend op punt 1. Games zijn leuk, maar als je de enige bent die met dames van lichte zeden op een Amerikaans vliegveld graag speelt, dan moet je dat maar laten. Rot toch gauw een end op. Peil welke games je lezers leuk vinden en schrijf daar iets boeiends over. Das dan tenminste nog boeiend. En krijg je niet spontaan herpes van.

Zoals beloofd hier dan het langverwachte, superspannende en ronduit belachelijke deel 2 van mijn simblog die ik stiekem niet vergeten was maar toch wel en Arjan mij erop heeft geattendeerd dankjewel politieman dinges toet.

Jaja dit is 'm dan. Onze enige echt... Sem! moet je dat koppie toch eens zien, Jongvolwassene en bereid te leren, laten, en al zijn behoeftes zo snel mogelijk te vervullen. Mijn sim die ik heb gemaakt in Sims3. Sem is een doodgewone doorsnee jongen die net is komen wonen in de nieuwe buurt. Sem heeft net genoeg centjes gespaard bij zijn baan en ouders en is daar weggegaan om aan een nieuw avontuur te beginnen in een andere nieuwe stad. Dat wordt spannend! Blijf op de hoogte van Sems dagelijkse beslommeringen en avonturen!

Nee anders dan, vandaag op school. Je komt aan en verwacht een beetje medeleven van je klasgenoten, omdat je nu eenmaal niet voor je plezier naar school gaat. Maar in plaats daarvan hoor je " Ik vind het niet leuk als je dingen tegen me zegt". Sorry wijffie, zei je iets tegen me? ik krabde even aan mijn ballen"

En weer na 4 dagen geteerd te hebben op deel 1 en 2 zaten jullie allemaal uiteraard vol smart te wachten op deel 3. Ik vergeet jullie heus niet hoor! We zijn toch immers familie? Een familie met alleen maar mannen. Alleen maar volwassen, van spelletjes-houdende mannen. Die graag tot diep in de nacht lang, en veel spelletjes spelen. Soms samen, maar soms ook met een hele groep. Lekker harde spelletjes spelen waar het er hard aan toe gaat. Spelletjes waarbij lekker hard gespeeld wordt.... mmmm.

Sinds mijn persoonlijke heugenis heb ik altijd iets met of van amerikanen gehad. Vroeger had ik zo'n setje met plastic soldaatjes. Deze soldaatjes waren in een bepaalde vorm gegoten en je had er zo'n 10 verschillende vormpjes in. Ik had ze zelf in groen, grijs en bruin. Zonder dat het mij bewust was waarom, kende ik nationaliteiten op 7 jarige leeftijd toe aan de soldaatjes. Grijs waren de Duitsers, van wie ik nog niet wist of ze nou goed of slecht waren, De bruine waren de Russen (die gewoon altijd de slechterikken waren), en groen was veruit mijn grootste legertje, compleet met plastic tankjes aan toe. Dit waren de goeierikken, de helden, in bange dagen, onze hoop, de Amerikanen.

(op de melodie van Brabant - Guus meeuwis)

Een jeuk op mn hoofd
M'n slaap weer verzet

Het is hier zo stil
en dat drukt zo de pret

De avonden zonder 
Het gezeik en gezeur

En dan gaat ook het licht uit
de laatste gaat weg
En dan denk ik goh, wat is het een pech.... 

En ik zit hier alleen,
met een stille teamspeak
En dan mis ik toch heel erg, vonsnietzels repliek,
Maar vonsnietzeltje leeft nog, hij is er echt wel
Maar hij speelt nu alleen nog, maar het "echte spel..."

Sorry dat ik 1 dag later ben dan normaal. Soms heb je dat gewoon wel eens. Dan vraag je je letterlijk af of datgene waarvoor je op tijd moet zijn nog wel zin heeft. Nu heb ik dat ook een beetje. De serie is leuk, maar om nu om de 4 dagen verplicht een serie gevisualiseerde statistieken neer te pompen is een beetje overkill. Daarom kondig ik bij deze aan dat dit (voorlopig) de laatste set van de serie zal zijn. De site heeft nu meer dan genoeg content en het moet geen kermis worden. Er zijn nu ook andere (leuke) rubrieken van mij en andere (leuke) blogposters. Misschien dat ik in de toekomst nog meer doe. Mits daar animo voor is dan zien we dat dan nog wel. Afijn, we gaan er voorlopig uit met een extra knaller! Lees meer....