Jaja dit is 'm dan. Onze enige echt... Sem! moet je dat koppie toch eens zien, Jongvolwassene en bereid te leren, laten, en al zijn behoeftes zo snel mogelijk te vervullen. Mijn sim die ik heb gemaakt in Sims3. Sem is een doodgewone doorsnee jongen die net is komen wonen in de nieuwe buurt. Sem heeft net genoeg centjes gespaard bij zijn baan en ouders en is daar weggegaan om aan een nieuw avontuur te beginnen in een andere nieuwe stad. Dat wordt spannend! Blijf op de hoogte van Sems dagelijkse beslommeringen en avonturen!

Sinds mijn persoonlijke heugenis heb ik altijd iets met of van amerikanen gehad. Vroeger had ik zo'n setje met plastic soldaatjes. Deze soldaatjes waren in een bepaalde vorm gegoten en je had er zo'n 10 verschillende vormpjes in. Ik had ze zelf in groen, grijs en bruin. Zonder dat het mij bewust was waarom, kende ik nationaliteiten op 7 jarige leeftijd toe aan de soldaatjes. Grijs waren de Duitsers, van wie ik nog niet wist of ze nou goed of slecht waren, De bruine waren de Russen (die gewoon altijd de slechterikken waren), en groen was veruit mijn grootste legertje, compleet met plastic tankjes aan toe. Dit waren de goeierikken, de helden, in bange dagen, onze hoop, de Amerikanen.

Ik houd van games. Niet van alle games, maar van best wel een flink aantal kan ik warm voor lopen. Dat gevoel wat ik vroeger had om echt graag een game te willen spelen als ik thuiskwam van school. Inmiddels ben ik volwassen (al zeggen sommigen hier van niet) En krijg ik die gevoelens niet meer zo erg. Tegen de avond speel ik  graag nog mee maar daar blijft het bij. Die gevoelens gaan gepaard met de zoektocht naar nieuwe games. En waar ga je dan kijken? Nou, liever niet op gamer.nl!

Hierbij start ik een nieuwe serie binnen mijn blogs die ik na een stuk of 2 artikelen waarschijnlijk alweer ga vergeten, want dat is mijn stilo, weetjewel. Het idee is dat ik een aantal foto's en afbeeldingen plaats die een bepaalde nieuwswaarde hebben danwel een gevoel benadrukken. Elke afbeelding is metaforisch en of cryptisch getint dus als je het niet begrijpt moet je iets langer kijken. Here we go! Ohja, fototoot is wat ik vroeger blijkbaar naar de camera riep als deze op mij gericht was. het kleine blonde ventje pikt het niet langer.

Zoals beloofd hier dan het langverwachte, superspannende en ronduit belachelijke deel 2 van mijn simblog die ik stiekem niet vergeten was maar toch wel en Arjan mij erop heeft geattendeerd dankjewel politieman dinges toet.

Soms houden mensen echt overduidelijk nutteloos standvastig hun standpunten bij het verkeerde eind. Dan heb je een soort “minister van informatie praktijk”. Je blijft nee roepen terwijl op de achtergrond de bommen vallen. Ik wil dat bij deze voor een aantal onderwerpen rectificeren. Sommige zijn met bewijs, en anderen weer zonder, maar neem van mij aan, ik als waarheidsnajager het bij het rechte eind heb. wie weet wordt dit wel een serie in mijn blog. uiteindelijk draait het om deze zaken. Iedereen wat immers dat….

En weer na 4 dagen geteerd te hebben op deel 1 en 2 zaten jullie allemaal uiteraard vol smart te wachten op deel 3. Ik vergeet jullie heus niet hoor! We zijn toch immers familie? Een familie met alleen maar mannen. Alleen maar volwassen, van spelletjes-houdende mannen. Die graag tot diep in de nacht lang, en veel spelletjes spelen. Soms samen, maar soms ook met een hele groep. Lekker harde spelletjes spelen waar het er hard aan toe gaat. Spelletjes waarbij lekker hard gespeeld wordt.... mmmm.

Bij deze de heuglijke mededeling dat bij het starten van deze site er een categorie geheel aan mijn persoon gewijd is! Een hele categorie? "Godsamme, we hebben al genoeg Nick in onz..."Jaja, dat kan wel zo zijn dames en heren, maar van mij krijgen jullie toch nooit genoeg?