De eerste dag in het huis
Zoals beloofd hier dan het langverwachte, superspannende en ronduit belachelijke deel 2 van mijn simblog die ik stiekem niet vergeten was maar toch wel en Arjan mij erop heeft geattendeerd dankjewel politieman dinges toet.
Wesley en Jan hebben inmiddels de Gameroom gevonden

Maar gamen kan geen uren duren.... Althans niet voor Jan. Dus besluit hij maar een lekker prakkie te maken. Nadat zijn "brouwsel klaar is roept ie keurig iedereen naar binnen in hun nieuwe huis wat ze nog nooit gezien hadden...

Jan kan zo goed koken dat William spontaan ervan moet urineren. Arjan ziet het ook niet zo goed zitten..

Arjan houdt het -erg beleefd van hem- nog maar net binnen

Arjan besluit het nog maar eens te proberen. Wesley is inmiddels aangeschoven om over zijn favoriete hobby te praten.

Na alle commotie is Paul lekker in zijn bedje gaan liggen.

Marz heeft een andere plek gevonden om te tukken..





Sinds mijn persoonlijke heugenis heb ik altijd iets met of van amerikanen gehad. Vroeger had ik zo'n setje met plastic soldaatjes. Deze soldaatjes waren in een bepaalde vorm gegoten en je had er zo'n 10 verschillende vormpjes in. Ik had ze zelf in groen, grijs en bruin. Zonder dat het mij bewust was waarom, kende ik nationaliteiten op 7 jarige leeftijd toe aan de soldaatjes. Grijs waren de Duitsers, van wie ik nog niet wist of ze nou goed of slecht waren, De bruine waren de Russen (die gewoon altijd de slechterikken waren), en groen was veruit mijn grootste legertje, compleet met plastic tankjes aan toe. Dit waren de goeierikken, de helden, in bange dagen, onze hoop, de Amerikanen.


